Route van de Caminito del Rey: Afstand, duur en kaart

Als je het personeel van de ticketbalie vraagt hoe lang de Caminito del Rey duurt, zullen ze je waarschijnlijk tweeënhalf uur vertellen, je een haarnetje geven en je op weg sturen. Technisch gezien klopt dat als je de tijd meet vanaf het controlepunt waar ze je barcode scannen tot de uitgang bij de zuidelijke slagboom, maar dan laat je bijna de helft van de werkelijke tocht buiten beschouwing. De meeste bezoekers die uit de trein stappen in El Chorro of hun auto parkeren op de grindplekken, zijn uiteindelijk zo’n vier uur onderweg voordat ze met een koud drankje gaan zitten.

Om je weg te vinden op deze route moet je eerst wat verwarrende cijfers ontwarren. Mensen praten alsof de beroemde houten looppaden die aan de rotsen hangen de hele route beslaan, maar grote delen van het pad slingeren rustig door dennenbossen, droge rivierbeddingen en zandpaden. Als je weet waar de looppaden beginnen, hoe de toegangsroutes met elkaar verbonden zijn en hoe het terrein onder je voeten aanvoelt, voorkom je dat je hijgend een shuttlebus moet inhalen met pijnlijke kuiten.

Totale afstand en de werkelijke lengte van de Caminito del Rey

De hele wandeling in één richting is ongeveer 7,7 kilometer, van de noordelijke ingang tot het zuidelijke eindpunt in El Chorro. Slechts 2,9 kilometer daarvan bestaat uit de houten looppaden die aan de kalkstenen kliffen hangen. De overige 4,8 kilometer is puur benaderen en verlaten van het pad via zandwegen, stenen trappen en bospaadjes.

Het pad loopt strikt van noord naar zuid. Jaren geleden was het nog een tweerichtingspad waar avonturiers over gebroken stalen balken klommen, maar de looppaden die in 2015 zijn aangelegd, zijn ontworpen voor één richting om mensen veilig door smalle canyonvernauwingen te laten lopen. Door deze opzet kun je niet teruglopen, tenzij je bereid bent om 10 kilometer extra te lopen langs de verharde bergweg buiten de kloof – wat niemand doet.

Hier zie je hoe de 7,7 kilometer zijn opgedeeld:

Zoals je ziet, verandert het pad onderweg sterk van karakter. Je daalt af van dichte Aleppodennen in donkere rotskloven, komt uit in een brede, door de zon verbrande landbouwvlakte en wordt vervolgens samengeperst tussen loodrechte rotswanden die 300 meter diep naar het smaragdgroene stuwmeer afdalen.

Stap-voor-stap uitleg: Hoe lang duurt de Caminito del Rey?

De tijd die je nodig hebt, hangt grotendeels af van welke noordelijke toegangstunnel je kiest. Bij restaurant El Kiosko, vlakbij het noordelijke stuwmeer, leiden twee verschillende routes naar het officiële incheckpunt bij de Gaitanejo-controlecabine. Veel wandelaars arriveren dertig minuten voor hun ingangstijd, in de veronderstelling dat het controlepunt vlakbij de parkeerplaats ligt, om er vervolgens door het bos te moeten rennen met losse veters.

• De korte tunneloptie: duurt ongeveer 20 minuten lopen. Je gaat door een donkere voetgangerstunnel in de rots, komt uit in een smalle ravijn en volgt een aflopend zandpad van 1,5 kilometer rechtstreeks naar het controlepunt.
• De lange tunneloptie: duurt ongeveer 40 minuten over 2,7 kilometer. Deze begint iets verderop langs de weg bij de brug, gaat door een bredere gewelfde tunnel en slingert vervolgens langs de rivieroever onder hoge dennen.
• Scannen en helm passen bij de controle: kost 10 tot 15 minuten. De rangers controleren je tickets, geven een verplicht veiligheidshelm en houden een korte veiligheidsinstructie in het Spaans en Engels over vallende stenen en selfies.
• De binnenkloof en looppaden: duurt tussen de 90 minuten en twee uur, afhankelijk van hoeveel foto’s je maakt en of je vast komt te zitten achter grote groepsrondleidingen.
• De afdaling naar het zuiden: duurt ongeveer 35 minuten over 2,1 kilometer, een gelijkmatige afdaling vanaf het einde van de looppaden langs de oude spoorlijn naar de bushalte in El Chorro.

Tel je alle onderdelen bij elkaar op, dan duurt een standaard zelfstandige wandeling zelden minder dan drie uur. Houd er rekening mee dat je ook nog moet wachten op de shuttlebus om je terug te brengen naar de noordelijke parkeerplaats, dus vier uur is een veel betere inschatting als je van plan bent om te lunchen of treintickets terug naar de kust te boeken.

Moeilijkheidsgraad van de Caminito del Rey: Is het fysiek zwaar?

De wandeling is verrassend licht. Omdat het oorspronkelijke pad een industriële waterleiding volgde die aan het begin van de twintigste eeuw werd aangelegd om een waterkrachtcentrale van stroom te voorzien, moest de helling bijna vlak zijn om het water gelijkmatig te laten stromen. Je hoeft geen steile bergkammen te beklimmen of over rotsblokken te klauteren.

De meeste looppaden hebben platte houten planken met stevige kabels als leuning, ongeveer 1,2 meter hoog. Je komt een paar korte houten trappen tegen waar het pad zich aanpast aan natuurlijke scheuren in de rots, maar deze hebben zelden meer dan 25 treden achter elkaar. Iedereen met een basisconditie kan deze route probleemloos lopen. Als je twee uur door een plat stadspark kunt lopen zonder last van je gewrichten, dan red je dit ook.

Hoogtevrees is voor sommige mensen de grootste uitdaging, niet de conditie. Op de hoogste punten in de zuidelijke kloof hangt het houten platform 100 meter boven de kloofbodem. De Guadalhorce-rivier ziet er beneden uit als een dun lintje, en de hangbrug bij de uitgang deint lichtjes in de wind met een doorzichtig stalen rooster als loopvlak. Als diepe afgronden je knieën doen knikken, dan loop je hier aanzienlijk langzamer.

Het weer speelt ook een grote rol in hoe zwaar de wandeling aanvoelt. In juli en augustus verandert het centrale dal in een oven waar de temperatuur regelmatig boven de 38 graden Celsius komt, met hitte die van de kale rotsen weerkaatst. Er is nauwelijks schaduw in dat middelste stuk van twee kilometer, dus check onze gids over kledingvoorschriften, regels en weeruitrusting voordat je je rugzak inpakt.

De route van de Caminito del Rey op een kaart navigeren

De geografie van het natuurpark Desfiladero de los Gaitanes kan vanaf grondniveau verwarrend zijn, omdat de spoorlijn, de rivier en de wandelpaden elkaar kruisen via tunnels en over afgronden. Een duidelijk mentaal beeld van de route helpt je oriënteren terwijl je elk deel aflegt.

De tocht begint bij het noordelijke stuwmeersysteem bij Ardales. Na het passeren van de Gaitanejo-controlecabine kom je in de eerste kloof, de Gaitanejo-kloof. Dit is de smalste doorgang op de hele route, op sommige plekken niet meer dan tien meter breed. Hier loop je direct boven het oorspronkelijke betonnen pad dat tussen 1901 en 1905 werd aangelegd en nog steeds als een vervallen ruïne aan de rotswand onder het moderne houten pad hangt.

Na de eerste kloof wijken de rotswanden plotseling uiteen en kom je uit in de Valle del Hoyo. Dit centrale dal voelt als een heel ander land. Het pad wordt een stoffig zandpad dat langs mediterrane struiken, vijgenbomen en oude stenen huizen slingert die ooit door kanaalarbeiders werden gebruikt. Het is een rustig, open stuk waar bezoekers zich natuurlijk verspreiden, waardoor je na de smalle looppaden in de kloof wat ruimte krijgt om op adem te komen.

Het hoogtepunt is de Garganta del Chorro, de zuidelijke kloof. Hier rijzen de rotswanden bijna 300 meter loodrecht omhoog, naar elkaar toe buigend in een angstaanjagende schaal. Je stapt op hoge looppaden die in de verticale rots zijn vastgezet, kijkt naar treinen die uit zwarte bergtunnels tevoorschijn komen en steekt uiteindelijk de beroemde hangbrug over de monding van de kloof over. Na de brug volg je de kliflijn rond de bergflank voordat je uitkomt op het brede pad dat naar het dorp El Chorro afdaalt.

Praktische timing: Shuttlebussen en ingangstijden

Een van de grootste logistieke fouten die bezoekers maken, is vergeten dat hun ingangstijd het moment is waarop ze bij het binnenste controlepunt moeten scannen, niet de tijd waarop ze hun auto moeten parkeren. Als je ticket 11:30 uur aangeeft, moet je uiterlijk om 10:30 uur geparkeerd zijn.

De meeste reizigers laten hun auto staan op de grote parkeerplaats bij het bezoekerscentrum of bij het station in El Chorro aan de zuidkant, en nemen vervolgens de openbare shuttlebus naar het noordelijke stuwmeer voordat ze aan de wandeling beginnen. De busrit duurt ongeveer 25 minuten over de bergwegen, maar in drukke ochtenden kun je een bus of twee missen. In onze gids over parkeren en shuttlelogistiek vind je het volledige schema, busstops en parkeerplaatsen, zodat je niet je ochtend verliest aan gemiste aansluitingen.

• Ochtendingangstijden (09:00 - 11:00): Koelere temperaturen tijdens het lopen, mooi zacht licht in de kloven, minder vertraging op de smalle looppaden.
• Middagingangstijden (11:30 - 14:00): Langste wachtrijen voor de shuttlebus, intense zon in het middelste dal, felle reflectie voor foto’s.
• Late namiddagingangstijden (14:30 - 17:00): Diepe schaduwen van de kloofwanden, veel koelere lucht en minder toeristische groepen op de hangbrug.

Neem de tijd op het pad. Je mag niet op de houten looppaden zitten om een picknick te eten, maar er staan verschillende stenen bankjes langs de zandpaden in de Valle del Hoyo. Daar kun je 15 minuten zitten om de vale gieren te zien cirkelen op de thermiek, een van de mooiste momenten van de hele tocht.

Veelgestelde vragen over hoe lang de Caminito del Rey duurt

De kern van de zaak

Haast je niet langs de kliffen. De technische hoogstandjes die je op de rotswanden ziet – van eeuwoude ijzeren pinnen tot het moderne houten looppad dat hoog boven het water hangt – verdienen meer dan een snelle sprint naar de finish. Neem twee liter koel water mee, plan minimaal vier uur in vanaf je aankomst in het dal tot je vertrek, en gun jezelf de tijd om te pauzeren, omhoog te kijken naar de torenhoge rotswanden en te genieten van een van de meest indrukwekkende rivierkloven in Zuid-Spanje.

Lees meer over caminito del rey guide.